Catalogue Entry: THEM00045

Various texts on Revelation, Solomon's Temple and Church history.

Author: Isaac Newton

Source: Yahuda Ms. 2, National Library of Israel, Jerusalem, Israel

Custodial History

SL228 was bought at the Sotheby sale by 'Ulysses' (Jacob Schwartz?) for £85, and subsequently acquired by Yahuda.

Sotheby Lot

Part of SL228

Contents

Very rough, fragmentary and heavily corrected holograph drafts, many pages badly stained and/or crumbling.

Ms. 2.1

ff. 1-10 Part of a treatise on interpreting the symbolism of Biblical prophecy (1670s), in English.

Ms. 2.2

ff. 1-28 'Cap 3. Quod Bestia bicornis locuta sit ut Draco.' (late 1670s/early 1680s), in Latin, incomplete.

Ms. 2.3

ff. 1-103 Drafts towards a history of the Church (late 1670s/early 1680s), in Latin.

Ms. 2.4

ff. 1-21, 22-24 Two partial drafts relating to Solomon's Temple (1680s/1690s), mainly in Latin. Apparently drafts of Babson Ms. 434 (see Westfall, 'Newton's Theological Manuscripts', 135).

ff. 25-33 'Appendix/ De magnitudine cubiti sacri', in Latin. An English translation of this was published in the Miscellaneous Works of John Greaves, Professor of Astronomy in the University of Oxford, ed. Thomas Birch (2 vols., 1736-7), 2: 405-33, as 'A Dissertation upon the Sacred Cubit of the Jews [...] Translated from the Latin of Sir Isaac Newton'.

ff. 34-37, 38-45 Two further incomplete drafts of the above.

ff. 46-49 Another Latin draft about the Temple.

Ms. 2.5a

ff. 1-11 Latin draft on deciphering the symbolism of Revelation (c. 1680s).

Ms. 2.5b

ff. 1-59 Draft treatise on Athanasius and fourth-century Church history (ff. 1-31); dates and notes relating to the early Roman Empire (f. 32); notes on the Church Fathers (f. 33); notes on Church history under the early Roman Empire (ff. 34-9); listing with occasional comments by Newton of the most important dates relating to developments in the fourth century (ff. 40-47); notes from Church Fathers (ff. 48-59). All in Latin apart from occasional linking passages in English in ff. 48-59.

Two more unnumbered leaves of notes in the same vein, in Latin and English, written around and partly over a draft letter in English to Sir Robert [surname illegible], whose son Newton seems to have been supporting financially.

Notes

SL228 is described in the Sotheby catalogue as 'nearly 700 pp.', presumably meaning written sides rather than leaves. Two sections from this were transferred to Yahuda Var. 1 Ms. 1. The Yahuda listing states: 'Many leaves have been taken out and [sic] as they belong to Lot 227 [i.e. Yahuda Var. 1 Ms. 1] and 263 [now Babson Ms. 434]'. On 24 May 1949 Yahuda told the London dealer Heinrich Eisemann 'You will notice that lot 228 has 607 pages (instead of 700) because many leaves belonged to other lots', adding that he had also removed 'the leaves erroneously incorporated in this lot'. He was hoping to sell the item for $3,000, but evidently without success, and must subsequently have removed more sheets.

[1]{vicinus}

[2] ✝ see ffig

[3]

[4]

[5]

[6] x τιμὴν

[7] Orat 1 in Iulian

[8] Ep 27 ad Eutochium

[9] Ep 85 Ad Marcellinum

[10] Confes l 9 c 7

[11] De Civ: Dei l: 22. c: 8

[12] Hom 47 in S. Iulianum

[13] Lib. De Babyla Martyre

[14] Hom. 66

[15] Ruf. Hist. l 2 c 28.

[16] (1)

[17] (2)

[18] Edit. Ger Vossij p 726.

[19] p 727

[20] p 746.

[21] p 747

[22] (3)

[23] (4)

[24] (5)

[25] (6)

[26] (7)

[27] (7)

[28] (9)

[29] ‡ Hist. Laus. In Bibl. Græc. Patr. Vol. 2.

[30] Eunap. Ædesio

[31] Heb: 12.1

[32] Note:The contents of this note are only visible in the diplomatic transcript because they were deleted on the original manuscript

[33] Heb.12.1.

[34] Naz. Orat 21 in laudes Athan.

[35] Note:The contents of this note are only visible in the diplomatic transcript because they were deleted on the original manuscript

[36] Baron. an. 367 § 19. Ex antiq inscrip. in Appendice p. 1171. n. 3

[37] Ambros Epis 85.

[38] ✝ Vide Baron

[39] Luc 4.38.

[40] ‡ Gaudent. Tractatus de dedic. Basilicæ. Apud Biblioth. Patr. Tom. 4.

[41] ✝ in vita Ambrosij

[42] Ep 17

[43] ✝ Hieron. Ep. 1 in Vigilant.

[44] ✝ Ep. 2 adv. Vig

[45] ✝ πόλεις καὶ κωμαι

[46] πρεσβεια

[47] ✝ δαίμονας

[48] των αγαθων μιν επανγέλλον τας τὴν φοράν

[49] ✝ πρεσβευτας

[50] των φιλτάτων

[51] ✝ Baron an 416. §17, 18, 19.

[52] a Baron an 415 §4

[53] b Euseb Gall. Hom. de S. Steph

[54] Innecte hæc miraculis sepulchralibus

[55] Can 14

[56] ✝ Epist 22.

[57] Augustin. de opere Monach. c. 28.

[58] L. ult. de Sepulchro violato Theodos{ij}

[59] ✝ In Epistola Ambrosij ad Sororem de Prot. et Gerv.

[60] Deutr 13.

[61] 2. Thes. 2.

[62] De curat. Græc. affect. cap. 9 in fine.

[63] Note:The contents of this note are only visible in the diplomatic transcript because they were deleted on the original manuscript

[64] Ib. cap 6.

[65] Ib cap 11.

[66] ✝ In Bibl. Græc. Patr.

[67] Antiq. inscrip. in Appen. p. 1164

[68] Serm. 1 de S. Petro et Paulo.

[69] Hom 66 ad Populum Antiochenum

[70] Exposit in Psal 114 sub finem

[71] Paulin. Epist {illeg}

[72] ✝ Roma

[73] ✝ γεγενήμενος

[74] ✝ Patet hoc ex sequenti Epistola Eusebij et Theognis

[75] Note:The contents of this note are only visible in the diplomatic transcript because they were deleted on the original manuscript

[76] ✝ ejusdem consuetudinis a Marco institutæ meminit etiam Hieronymus in Epist. ad Evagrium. Eandem tamen citius abrogatam fuisse dicit. Sed Eutýchi{um} magis fidendum est de rebus propriæ sedis scribenti.

[77] ✝ Athan. in vit. Anton.

[78] Note:The contents of this note are only visible in the diplomatic transcript because they were deleted on the original manuscript

[79] ‡ In Epistola apud Athanasium Apolog. 2, sub initio.

[80] ✝ Ruffin.

[81] ✝ Apud Athanasium. Apol. 2. p 726.

[82] Apud Athan. Apol 2. p 726.

[83] ✝ Nondum quinque menses præterierant cum Alexander obijt: Meletiani autem – more canum non obliti vomitus sui, rursus Ecclesias perturbare incœperunt. Eusebius igitur hoc cognito, cum propugnator esset Arianæ hæreseos, ad illos literas dat, – & amicitiam clanculum ivit. Athanas. Apolog 2 pag 777.

[84] ‡ Apud Theod. l. 1. c. 20

[85] Apolog 2 pag 777.

[86] ✝ Hieron. Chron.

[87] ‡ , Artemius martyr sub Iuliano, Hieronymus, Ammianus, Orosius Aurel. Victor, Eutropius, alijs apud Baronium a. 324

[88] a Gentiles apud Sozom lib. 1 c. 5.

[89] b Eutrop. l 10

[90] Sidon. l. 5 Epist. 8.

[91] ✝ Baron. an 324. § 35.

[92] a. Baron. an. 324. 17, 19, 27, 35.

[93] b. Mich. Glyc. Hist. l. 4.

[94] c Zosim. l. 2

[95] d Sozom l 1. c. 5

[96] Apud

[97] ✝ καὶ συνόντα τω γεγενηκό ἀυτὸν πατρὶ

[98] ✝ Niceph l. 8. c. 31

[99] ✝ οὐσίας

[100] ✝ ὑπόστασιν

[101] ‡ τη μὲν υποστάσει τρία

[102] ✝ γέννημα

[103] ✝ Socr l 2 c 10, 11

[104] ✝ Socr. l. 2 c. 10

[105] ✝ Socr. l. 2. c. 11 Sozom

[106] ✝ Athanas. ad solit.

[107] ✝ Synod. Serd. Orient.

[108] ‡ Sozom l 3 c 7.

[109] Note:The contents of this note are only visible in the diplomatic transcript because they were deleted on the original manuscript

[110] ✝ In Biblioth. Græc. Patr.

[111] Eunap. Ædesio.

[112] ✝ Id patet ex literis quibusdam inter Basilium et Athanasium usque hodie extantibus. De quibus consule /

[113] Edit. {Fronton} Ducæi Tom {6}

[114] Antiq. inscript in Append. p. 1177.

[115] p 1172

[116] ✝ Nota morem nuncupandi vota martyribus. Ejus etiam alij meminerunt et Prudentius in Hymno de SS Hemeterio & Chelidonio Theoderitus de Curat Græc. affect c 8. Paulinus Natali 1, 2 & 4 S. Felicis, & Palladius in Hist. Laus. c 113

[117] p 1172

[118] p 1172

[119] ✝ Hieron in vita Pauli Eremita Ep 50. Athanas. in vita Antonij. Athanasium juvenem, inquit Baronius, profectum in eremum adhæsisse magno illi Antonio ipse in ejus vita a se scripta significat. Baron an: 311. 63 & an 328. 5.

[120] ✝ anno 8 Valentiniani. Greg. Turonens.

[121] ✝ De Martino vide Sozom l 3. c 14. & vitam Martini a Sulp. Severo scriptam. De Augustino verò vide August. de diversis serm 28, 29 vel 48, 49. Et Possidium in vita S. Aug.

[122] ✝ Lege 32 de Episc. et Cler. C. Theod.l

[123] L. 32 de Episc et Cler. et Cler. C Theod

[124] ✝ Vide Baron a 372. 42

[125] a L 16 de Pœnis C. Theod.

[126] b L. 20 de Episc. Eccles. & Cler. C. Theod.

[127] ✝ Baron. an. 394. 9, 10.

[128] L. 16 de Pœnis. C. Theod.

[129] ✝ De foris Episcoporum vide L

[130] ✝ Rom 13

[131] Note:The contents of this note are only visible in the diplomatic transcript because they were deleted on the original manuscript

[132] ✝ Sub Gelasio Clerus crevit Anastas. in vit. Gelasij

[133] ✝ Hieronymus in vit. Hillar. & in Isa. 20.

[134] ✝ Augustin. Epist 50.

[135] Apud Optatum l 1.

[136] ‡ Augustin. cont. Donatis post collat. l. 1, c. 33.

[137] ✝ in Prætorium

[138] Augustin. Cont Donatist. post Collat. l. 1 c 33

[139] ✝ Gesta purgationis Felicis.

[140] ✝ Parmen apud Augustinum contra Epist. Parmen l. 1, c. 5.

[141] ✝ Parmen apud Augustinum contra Epist. Parmen l. 1, c. 5.

[142] ✝ Parmen apud Augustinum contra Epist. Parmen l. 1, c. 5.

[143] Apud Baron an 314 § 44

[144] ✝ Parmen apud Aug contra Epist Parmen. l. 1 c. 7.

[145] ἀκρίτως

[146] Socr l 2 c 18

[147] NB

[148] ✝ NB. Vniversa Ecclesia ad usque hæc tempora et ultra, hunc locum sic legit, versionem 70 interpretum secuta.

[149] # Athanasius numerat tantum 280, et in his multi sunt suppositij Numerat enim 95 Ægyptios cum tamen ipsa Synodus Serdicensis tam in literis ad Ægyptios quam in literis ad Iulium Papam numeret tantum 80. Theoderito igitur magis credendum est qui ex antiquis monumentis asserit 250 fuisse.

[150] ‡ Ipsa synodus scripsit octoginta fuisse: quod verius est: nam inter 76 quorum nomina extant in fine Epistolæ eorum non occurrunt Vrsasius et Ischyras, qui tamen adfuere

[151] Note:The contents of this note are only visible in the diplomatic transcript because they were deleted on the original manuscript

[152] ✝ Apud Athanas. ad Solitar

[Editorial Note 1] The text on this page is written upside down.

[Editorial Note 2] The text on this page is written upside down.

[153] α Ita Talmudici.

[154] β Cont. Appion l. 2.

[155] γ Consule codicem Middoth, interprete Constantino L'Empereur. Item quæ Capellus & Arius Montanus ex Rabbinis in Medium produxerunt.

[156] δ De bello Iud. l. 6, c. 5 & l. 7. c. 22.

[157] ✝ Maimon. de cultu divino Tract 7 c 1

[158] ✝ Maimon de cultu divi{no} tr. 1 c 5

[159] ✝ Apud Iosephum cont Appion. lib. 1

[160] Note:The contents of this note are only visible in the diplomatic transcript because they were deleted on the original manuscript

[161] ✝ Apud Ios. cont. App. l. {1}

[162] ✝ Apud Iosephum cont Appion. lib. 1

[163] ✝ Apud Ios. cont. Appion lib 1

[Editorial Note 3] The remainder of this page is written upside down.

[164] Talm. Hierosol. in Ioma c. 6. Vide & Buxtorf. Lex. Tal. in רים, et Ariam Montanum De mensuris.

[165] ✝ 1 Reg 6. 2 Paralip 3

[166] x Ioseph. Antiq l 8 c 2

[167] Ioseph. Antiq. l. 8. c. 2.

[168] Prov. 9.1

[169] a Vide Comment. Constantini l'Empereur in Middoth cap. 4. Sect. 7.

[170] b Maimonides de cultu Dei tract 2. c. 8.

[Editorial Note 4] The remainder of this supplementary passage is written upside down from the bottom of the page.

[Editorial Note 5] The text on this page is written upside down and clearly intended to precede that on f. 22v which, however, is written the right way up.

[Editorial Note 6] This page is written upside down and precedes a portion of text written upside down at the bottom of f. 25r.

[171] Note:The contents of this note are only visible in the diplomatic transcript because they were deleted on the original manuscript

[172] Note:The contents of this note are only visible in the diplomatic transcript because they were deleted on the original manuscript

[173] a Vitruvius lib. 3. Hero in Isagoge. Hesychius Suidas in vocibus πλέθρον et πους. Columella l 5 de R. Rust. qui cubitum nominat semipedem quasi pedis et semis. Vide et Frontinum de limit. agrorum et Isidorum Hispalensem l 15, c. 15. Porrò de his convenit inter scriptores, e quibus ante omnes consule Agricolam et Gravium.

[174] d. Abulfeda Geogr. Arab. & Muhammed Ibn Mesoud, a Gravio citati.

[175] a Purchas Pilgrimage part 1 lib 1. c 11.

[176] Vide Hygenum de limit. constit. Et Siculum Flaccum de condit. agrorum.

[177] Hygenus de limit. const.

[178] a Hæc ratio diserte adnotatur in Misnaioth, tract de Ghaburim cap 4 ה in comment.

[179] a Vt ab Aria Montano citantur

[Editorial Note 7] The text on this page is written upside down.

[Editorial Note 8] The text on this page is written upside down.

[180] ✝ Iosep. in Prologo lib. de Bel. Iud.

[181] a Antiq l 15. c 14

[182] ‡ Ier. 4.5 & 6.1 & 51.27 Hos. 5.8. Ioel 2.1, 15. Zech. 9.14 &c

[183] a Ezek. 39.17. Isa. 34.6. Ier 46.10. Zeph. 1.8.

[184] ✝ Talmud. tractat de festo Tabernac. cap: הליל . Vide Tremel. Ioh. 7.37

[185] ✝ Talmud. tractat de festo Tabernac. cap: הליל . Vide Tremel. Ioh. 7.37

[186] Antiqu. l 3 c. 11.

[187]

b Vbi Paulus episcopus in sedem Constantinopolitanam per vim invadens, tumultuum & cædium multarum auctor extitisset, Constantius hominem ferro vinxit & in exilium deportavit. An Constantius ideo Persecutor dicendus? Certè nemo est hodiernorum Principum qui ejusmodi perduellem non morte multaret. Sed Occidentales scelera suorum silentio involvunt et ex pœnis solis cogitant martyres efficere. Quid si Theodulus & ille alter qui catenas ostentabat se seditionibus & cædibus immiscuerint perinde ac Paulus? Imò quid si neque hic catenis vinctus neque ille jussus fuerit occidi? Nam testes oculares harum rerum nulli memoremur. Saltem quid de Theodulo sentiendum sit discite ex simili causa Athanasij. Cum enim Orientales id unicè gissent ut hic de sede pelleretur, Ægyptij octoginta in Synodo Alexandrina collecti necem itidem ei structam sic simulant Accusatrix, inquiunt, Eusebianorum epistola nil nisi necem spectat, et necem moliuntur si ipsis liceat, et exules facere: quod et impetrarunt a religiosissimo Imperatorum patre, qui iras eorum, cum supplicium capitale moliretur, exilio damnatorum explevit. Quid si idem Ægyptij similia de Theodulo simularint? Quid si Theodulus ipse finxerit.

Cæterum cùm Theodulum et illum alterum Episcopum hæc perpessos esse, in Sardicensium literis dicatur omnium gravissimum, neque plures Episcopi talia perpessi numerentur: clarum est nullum Episcopum occisum fuisse nullum virgis cæsum. Occidi enim gravius est quam pœnas capitis evadere, & virgis multari quam vinculis tantum constringi. Vnde constat Athanasium initio epistolæ ad litarios fabulam composuisse ubi ingressum Gregorij in Ægyptum sic describit. Dant literas, inquit, Eusebiani ad Philagrium auctoresque sunt ut ille quamprimum cum Gregorio in Ægyptum abeat: ac statim inde Episcopi flagellebantur & acerbis vinculis constringebantur. Serapammonem igitur Episcopum confessorem in exilium mittunt; Potammonem autem, et ipsum Episco <2v> pum Confessorem qui oculum in persecutio{ne} {illeg}ret ita conciderunt plagis in cervicem, ut non ante cessarint quam videretur mortuus. Sic igitur projectus est et vix post horas aliquot curationibus fomentisque spiritum recollegit, Deo vitam largiente. Non multo post tamen ex dolore plagarum obijt, gloriam iterati martyrij in Christo adeptus. Quot autem alij vitæ monasticæ sectatores, sedente pro tribunali Gregorio una cum Balacio Duce, flagellati sunt? Quot ibi Episcopi virgis concisi? Deinde miser Gregorius posthæc invitabat omnes ut secum communicarent. Hactenus Athanasius. At hæc sunt multo graviora quam quæ a Concilio Sardicensi ut omnium gravissima referuntur, & proinde vera esse non possunt. Athanasius enim et octoginta Episcopi cum reliquis Ægyptijs, neque hæc tacuissent in concilio Sardicensi si tunc fuissent excogitata, neque una cum Occidentalibus leviora quædam, his celatis, sub titulo gravissimorum depinxissent. Viderit itaque Lector quam fidus Martyrologus sit Athanasius iste.

[188] Constantium, inhumana barbaria tractum, Ecclesias in propugnacula conversas, ecclesiam Dionysij incensam; hæcet similia dissimulant, reticentque & quæ ipsi vel in tumultibus vel postea in tribunalibus ob tanta facinora perpessi sunt mœstis ingemunt clamoribus perinde ac si rebellantium expugnationes & pœnæ debitæ dicendæ essent persecutio bonorum. Ex tali igitur seditiosorum congerie coagmentata fuit istæc synodus: qui cum in prioribus seditionibus victi fuissent & ad Tribunalia perducti, hostiles iras in animo diutius coquentes, Sardicam jam confluebant, ut victoriam in Imperatorem suum quam proprijs armis frustra tentaverant, per vires Occidentis reporterent.

[189] Note:The contents of this note are only visible in the diplomatic transcript because they were deleted on the original manuscript

[190]

b Vbi Paulus episcopus in sedem Constantinopolitanam per vim invadens, tumultuum & cædium multarum auctor extitisset, Constantius hominem ferro vinxit & in exilium deportavit. An Constantius ideo Persecutor dicendus? Certè nemo est hodiernorum Principum qui ejusmodi perduellem non morte multaret. Sed Occidentales scelera suorum silentio involvunt et ex pœnis solis cogitant martyres efficere. Quid si Theodulus & ille alter qui catenas ostentabat se seditionibus & cædibus immiscuerint perinde ac Paulus? Imò quid si neque hic catenis vinctus neque ille jussus fuerit occidi? Nam testes oculares harum rerum nulli memoremur. Saltem quid de Theodulo sentiendum sit discite ex simili causa Athanasij. Cum enim Orientales id unicè gissent ut hic de sede pelleretur, Ægyptij octoginta in Synodo Alexandrina collecti necem itidem ei structam sic simulant Accusatrix, inquiunt, Eusebianorum epistola nil nisi necem spectat, et necem moliuntur si ipsis liceat, et exules facere: quod et impetrarunt a religiosissimo Imperatorum patre, qui iras eorum, cum supplicium capitale moliretur, exilio damnatorum explevit. Quid si idem Ægyptij similia de Theodulo simularint? Quid si Theodulus ipse finxerit.

Cæterum cùm Theodulum et illum alterum Episcopum hæc perpessos esse, in Sardicensium literis dicatur omnium gravissimum, neque plures Episcopi talia perpessi numerentur: clarum est nullum Episcopum occisum fuisse nullum virgis cæsum. Occidi enim gravius est quam pœnas capitis evadere, & virgis multari quam vinculis tantum constringi. Vnde constat Athanasium initio epistolæ ad litarios fabulam composuisse ubi ingressum Gregorij in Ægyptum sic describit. Dant literas, inquit, Eusebiani ad Philagrium auctoresque sunt ut ille quamprimum cum Gregorio in Ægyptum abeat: ac statim inde Episcopi flagellebantur & acerbis vinculis constringebantur. Serapammonem igitur Episcopum confessorem in exilium mittunt; Potammonem autem, et ipsum Episco <2v> pum Confessorem qui oculum in persecutio{ne} {illeg}ret ita conciderunt plagis in cervicem, ut non ante cessarint quam videretur mortuus. Sic igitur projectus est et vix post horas aliquot curationibus fomentisque spiritum recollegit, Deo vitam largiente. Non multo post tamen ex dolore plagarum obijt, gloriam iterati martyrij in Christo adeptus. Quot autem alij vitæ monasticæ sectatores, sedente pro tribunali Gregorio una cum Balacio Duce, flagellati sunt? Quot ibi Episcopi virgis concisi? Deinde miser Gregorius posthæc invitabat omnes ut secum communicarent. Hactenus Athanasius. At hæc sunt multo graviora quam quæ a Concilio Sardicensi ut omnium gravissima referuntur, & proinde vera esse non possunt. Athanasius enim et octoginta Episcopi cum reliquis Ægyptijs, neque hæc tacuissent in concilio Sardicensi si tunc fuissent excogitata, neque una cum Occidentalibus leviora quædam, his celatis, sub titulo gravissimorum depinxissent. Viderit itaque Lector quam fidus Martyrologus sit Athanasius iste.

[191] d Hic intelliguntur literæ supra memoratæ, quas Theognius & alij Orientales ad tres Augustos post reditum Athanasij scripsere. Tales accusatrices literas scriptas esse (etsi nemo hoc negaret) confirmant testimonio Diaconorum Theogonij. Accusationes vero vocant falsarum literarum suppositiones, sed falsas esse ipsi supponunt, nec suscipiunt probandum.

[192]

b Vbi Paulus episcopus in sedem Constantinopolitanam per vim invadens, tumultuum & cædium multarum auctor extitisset, Constantius hominem ferro vinxit & in exilium deportavit. An Constantius ideo Persecutor dicendus? Certè nemo est hodiernorum Principum qui ejusmodi perduellem non morte multaret. Sed Occidentales scelera suorum silentio involvunt et ex pœnis solis cogitant martyres efficere. Quid si Theodulus & ille alter qui catenas ostentabat se seditionibus & cædibus immiscuerint perinde ac Paulus? Imò quid si neque hic catenis vinctus neque ille jussus fuerit occidi? Nam testes oculares harum rerum nulli memoremur. Saltem quid de Theodulo sentiendum sit discite ex simili causa Athanasij. Cum enim Orientales id unicè gissent ut hic de sede pelleretur, Ægyptij octoginta in Synodo Alexandrina collecti necem itidem ei structam sic simulant Accusatrix, inquiunt, Eusebianorum epistola nil nisi necem spectat, et necem moliuntur si ipsis liceat, et exules facere: quod et impetrarunt a religiosissimo Imperatorum patre, qui iras eorum, cum supplicium capitale moliretur, exilio damnatorum explevit. Quid si idem Ægyptij similia de Theodulo simularint? Quid si Theodulus ipse finxerit.

Cæterum cùm Theodulum et illum alterum Episcopum hæc perpessos esse, in Sardicensium literis dicatur omnium gravissimum, neque plures Episcopi talia perpessi numerentur: clarum est nullum Episcopum occisum fuisse nullum virgis cæsum. Occidi enim gravius est quam pœnas capitis evadere, & virgis multari quam vinculis tantum constringi. Vnde constat Athanasium initio epistolæ ad litarios fabulam composuisse ubi ingressum Gregorij in Ægyptum sic describit. Dant literas, inquit, Eusebiani ad Philagrium auctoresque sunt ut ille quamprimum cum Gregorio in Ægyptum abeat: ac statim inde Episcopi flagellebantur & acerbis vinculis constringebantur. Serapammonem igitur Episcopum confessorem in exilium mittunt; Potammonem autem, et ipsum Episco <2v> pum Confessorem qui oculum in persecutio{ne} {illeg}ret ita conciderunt plagis in cervicem, ut non ante cessarint quam videretur mortuus. Sic igitur projectus est et vix post horas aliquot curationibus fomentisque spiritum recollegit, Deo vitam largiente. Non multo post tamen ex dolore plagarum obijt, gloriam iterati martyrij in Christo adeptus. Quot autem alij vitæ monasticæ sectatores, sedente pro tribunali Gregorio una cum Balacio Duce, flagellati sunt? Quot ibi Episcopi virgis concisi? Deinde miser Gregorius posthæc invitabat omnes ut secum communicarent. Hactenus Athanasius. At hæc sunt multo graviora quam quæ a Concilio Sardicensi ut omnium gravissima referuntur, & proinde vera esse non possunt. Athanasius enim et octoginta Episcopi cum reliquis Ægyptijs, neque hæc tacuissent in concilio Sardicensi si tunc fuissent excogitata, neque una cum Occidentalibus leviora quædam, his celatis, sub titulo gravissimorum depinxissent. Viderit itaque Lector quam fidus Martyrologus sit Athanasius iste.

[193] ✝ οὐσίας

[194] ✝ delatas

[195] ✝ Hoc legitur prope finem epistolæ.

[196] ✝ Cassian. Collat 2. cap 13.

[197] h. Cicer. de leg. lib 2

[198] {illeg} 384, § 32, 34.

[199] Q.

[200] ✝ lege hominis

[201] Vide Baron 325. 68 * {Vibi} Athanasius similiter docet quomodo pervenerunt ad vocem homousion ✝ < insertion from f 41r > ✝ – supra Episcopis rursum affirmantibus, & hoc quoque scribi debere eum veram esse potentiam & imaginem Patris & similem Patri, et immutabilem per omnia & inconvertibilem & æternum et indivisum in Patre subsistere: nunquam enim non erat sed semper erat subsistebatque perpetuo apud Patrem ut splendor lucis: Ista quidem sustinebant Ariani | Eusebiani Quasi illud simile esse & in eo esse et ejus potentiam esse communia filio nobiscum essent – Quare Episcopi coacti sunt quæ prius dixerent apertioribus verbis repetere & scribere filium consubstantialem esse patri ut non solum similem similitudine, sed eundem, ea voce qua ex patre esse dicitur significarent. Athan ib: et in alter folio. Baron 325. 67, 68. Dixesset potius ex præmissis non solum similem ut nos sed similitudine essentiæ. NB Si per ex substantia dei intellexissent eum eandem esse substantiam et non substantiam de substantia, {tion angelicus} quæsivissent de æternitate & immutabilitate ejus, neque post ex substantia posuissent consubstantialem. < text from f 40v resumes >

[Editorial Note 9] The remainder of the text on this page is written upside down.

[Editorial Note 10] The remainder of the text on this page is written upside down.

[202] Antiq. m{illeg} in Appen. pa{g.} 1172.

[203] pag 1172 n. 13.

[204] p. 1177. n. 1

[205] p 1172 n 2

[206] Hæc omnia apud Baron an. 384 § 21 et seq.

[207] Damasi Elogia Sanctorum apud Bib. Græc. Patr. Vol. 3. p 844

[208] Antiq. inscript. in Append. p 1164.

[Editorial Note 11] The remainder of the text in this document is written upside down, beginning on f 59v and working back to f 59r.

© 2017 The Newton Project

Professor Rob Iliffe
Director, AHRC Newton Papers Project

Scott Mandelbrote,
Fellow & Perne librarian, Peterhouse, Cambridge

Faculty of History, George Street, Oxford, OX1 2RL - newtonproject@history.ox.ac.uk

Privacy Statement

  • University of Oxford
  • Arts and Humanities Research Council
  • JISC